Monumentale metamorfose

Oude, monumentale gebouwen hebben een ding gemeen: niets is wat het lijkt. Dit pand – bij elkaar 350 vierkante meter woonoppervlak – was geen uitzondering. Bij het wegbreken van een draagmuur van zes meter hoog en acht meter bleek de vloer eronder hol te zijn. Daardoor moesten we het gebouw vanaf de zandgrond op stempels zetten.

Op de begane grond zijn de gezamenlijke ruimten gekomen. Privéruimten, slaapkamers en woonkamer zijn op de eerste etage. Bijzonder zijn de vrijstaande kernen, waarin alle functies zijn ondergebracht die geen daglicht nodig hebben. Daarbij gaat het om een opslagruimte, de badkamer, de technische installaties, het toilet en een ruimte voor multimedia-apparatuur. De losse eenheden hebben ‘ronde hoeken’ en zijn bekleed met vilt.

In het gebouw hebben we ‘een huis in een huis’ gebouwd door de realisering van een extra appartement met eigen opgang. Ondanks de metamorfose zijn de oorspronkelijke stijl en het karakter van het pand intact gebleven. Wat ons betreft opmerkelijk: de drukte aan de voorkant van het huis en de serene rust zodra we door de tuindeuren de achtertuin in stapten. Een stilteplek hartje stad!